Hoe werken de ruimtevaartuigen, hoe weten we waar ze zijn en wat komt er daarna? Deze antwoorden maken gebruik van NASA/JPL-bronnen en verklaren de metingen van de tracker.
Bronnen gecontroleerd .
Waar de Voyager's begonnen, waar ze nu zijn en waarom hun reizen verschillen.
Beide ruimtevaartuigen bevinden zich voorbij de heliopauze, in de interstellaire ruimte. Voyager 1 overschreed deze grens in 2012 en Voyager 2 in 2018. Dat betekent niet dat ze ook de verre Oortwolk zijn gepasseerd of aan de zwaartekrachtsinvloed van de zon zijn ontsnapt.
De tracker op de startpagina toont hun huidige afstanden tot de aarde en de zon. We herhalen hier geen vaste afstand omdat deze verandert met de tijd en met de beweging van de aarde.
Voyager 2 gelanceerd op 20 augustus 1977, gevolgd door Voyager 1 op 5 september. Beide waren oorspronkelijk bedoeld om Jupiter, Saturnus, hun ringen en hun grote manen in detail te bestuderen.
Voyager Het traject van 2 behield de mogelijkheid om door te gaan naar Uranus en Neptunus. Uitbreidingen van de missie maakten vervolgens van die mogelijkheid gebruik.
Voyager 1 vloog langs Jupiter en Saturnus. Voyager 2 bezocht Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Dit waren korte flybys: het ruimtevaartuig bleef niet in een baan rond die planeten.
Beide missies observeerden ook manen, ringen en de omgeving rond de planeten. Hun verschillende routes boden daarom verschillende wetenschappelijke mogelijkheden.
De lanceringsvolgorde bepaalt niet de afstandsvolgorde. Voyager 1 had een sneller, korter traject naar Jupiter en Saturnus en bereikte beide vóór Voyager 2.
De ontmoeting met Saturnus en Titan stuurde het uit het vlak van de planeten. Voyager 2 vervolgde zijn weg richting Uranus en Neptunus. Hun huidige scheiding volgt uit deze trajecten en de zwaartekracht.
Het bestudeert de omgeving aan de rand van de heliosfeer en daarbuiten: magnetische velden, deeltjes en plasmagolven. Metingen in twee verschillende richtingen helpen verklaren hoe het gebied gevormd door de zonnewind het omringende interstellaire medium ontmoet.
Niet alle originele instrumenten blijven in werking. De huidige werkinstrumenten moeten onderscheiden worden van de oorspronkelijke experimenten, en elke statuslijst moet vermelden wanneer deze is gecontroleerd.
Nee. Na Saturnus ging Voyager 1 boven het vlak van de planeten; na Neptunus ging Voyager 2 eronder verder. Boven en onder verwijzen naar de ecliptica, niet naar een absoluut op en neer gaan in de ruimte.
Afstand in kilometers alleen beschrijft de richting niet. Onze kaart maakt gebruik van JPL-positievectoren om dit weer te geven, terwijl planetaire banen en de grenzen van regio's schematisch blijven.
Hoe we het ruimtevaartuig volgen, met ze communiceren en hun metingen interpreteren.
Via radiotracking met het Deep Space Network. Signaalreistijd biedt afstandsinformatie; veranderingen in frequentie, bekend als Doppler-verschuiving, onthullen informatie over de beweging van het ruimtevaartuig.
Waarnemingen worden gecombineerd met een trajectmodel. Dit is noch een foto van het ruimtevaartuig vanaf de aarde, noch een positie geleverd door een gewone GPS-ontvanger. Onze website gebruikt de resulterende JPL Horizons-efemeriden.
Nee. De browser laadt de opgeslagen NASA/JPL Horizons-trajectgegevens en interpoleert tussen hun tijdpunten om de positie voor de huidige tijd te berekenen. De meetwaarden kunnen voortdurend veranderen zonder een nieuwe radioverbinding met het ruimtevaartuig.
De datum van de gegevens en het tijdstip van de berekening zijn verschillend. Een soepel veranderende teller betekent ook niet dat de website automatisch de onmiddellijke technische toestand van het ruimtevaartuig kent.
Het ruimtevaartuig verzendt informatie via de radio via de hoofdantenne. Grote antennes in het Deep Space Network ontvangen het op aarde; dat netwerk ondersteunt ook andere interplanetaire missies.
Commando's reizen de andere kant op, van de aarde naar het ruimtevaartuig. De hoofdantenne moet op de juiste manier wijzen, dus het behouden van de oriëntatie is een belangrijk onderdeel van de bedrijfsvoering.
Radiosignalen reizen met de snelheid van het licht in een vacuüm. Zelfs bij die snelheid is het overbruggen van interplanetaire afstanden niet ogenblikkelijk. Een commando moet eerst het ruimtevaartuig bereiken en het antwoord maakt vervolgens de terugreis.
De tracker toont de reistijden voor een enkele reis en heen en terug. Dit laatste sluit vertragingen bij de opdrachtverwerking en het wachten op geplande communicatie uit. Bij de berekening wordt ook rekening gehouden met de beweging van de aarde en het ruimtevaartuig tijdens de transmissie.
Elk ruimtevaartuig heeft drie radio-isotoop thermo-elektrische generatoren. Ze zetten warmte uit het radioactieve verval van plutonium-238 om in elektriciteit. Hun energie komt dus niet van zonnepanelen.
Beschikbare elektrische stroom neemt geleidelijk af. Het team moet het verdelen over wetenschappelijke instrumenten, communicatie, verwarmingstoestellen en andere systemen. Het resterende plutoniumpercentage in onze tracker is niet het resterende percentage elektrische energie.
De camera's werden uitgeschakeld om stroom en geheugen vrij te maken voor andere wetenschappelijke instrumenten. Hun besturingssoftware werd ook verwijderd. Voyager De laatste beelden van 1 dateren van 1990.
Onze galerij bevat archiefbeelden of latere verwerking van die gegevens. Een illustratie van het ruimtevaartuig is geen live camerabeeld. Het voortzetten van de wetenschappelijke missie betekent niet dat je doorgaat met fotograferen.
De aarde draait in een baan om de zon. Gedurende een deel van het jaar beweegt het zich richting een ruimtevaartuig op een manier die de afstand ervan verkleint, zelfs terwijl het ruimtevaartuig verder van de zon af beweegt.
Een negatieve afstandsverandering is daarom op zichzelf geen fout of een teken dat het ruimtevaartuig is omgedraaid. We onderscheiden snelheid ten opzichte van de zon en de verandering in afstand ten opzichte van de aarde.
Sommige problemen kunnen worden omzeild door de software of bedieningsprocedures te wijzigen, maar dit betekent niet dat een beschadigd onderdeel fysiek wordt vervangen. In april heeft 2024 de leesbare technische gegevens van Voyager 1 hersteld door de getroffen softwarecode naar andere geheugenlocaties te verplaatsen.
Interventies vereisen een zorgvuldige diagnose en moeten rekening houden met de lange reistijd van het signaal. Dat specifieke succes betekent niet dat elke fout vanaf de aarde kan worden gerepareerd.
Wat we kunnen zeggen over de toekomst en waar onzekerheid blijft bestaan.
Ze zijn de heliopauze, de grens van de heliosfeer, overgestoken en zijn het interstellaire medium binnengegaan. Maar als het zonnestelsel wordt gedefinieerd door objecten die door zwaartekracht aan de zon zijn gebonden, omvat het ook de verre Oortwolk, die nog steeds vóór het ruimtevaartuig ligt.
Het verlaten van de heliosfeer moet daarom niet worden verward met het passeren van het hele zonnestelsel of het bereiken van een plaats waar de zwaartekracht van de zon niet meer werkt.
Nee. Onvoldoende elektriciteit beperkt instrumenten en communicatie, maar stopt zelf niet de beweging van het ruimtevaartuig. NASA beschrijft hun voortdurende vlucht, zelfs nadat het contact is verbroken.
Het einde van de wetenschappelijke metingen, het einde van de radiocommunicatie en de verdere reis van het fysieke ruimtevaartuig zijn verschillende dingen, geen enkele gebeurtenis.
Niet als een gegarandeerde deadline. De werking is afhankelijk van het beschikbare vermogen, de temperaturen, de staat van componenten en welke energiebesparende veranderingen slagen. NASA publiceert daarom evoluerende schattingen en specifieke operationele beslissingen.
We maken van plutoniumverval geen vaste datum voor het laatste signaal. Een oude voorspelling in een gearchiveerd artikel is niet automatisch een geldig huidig plan.
Elke computer heeft een Gouden Plaat: een fysieke opname van beelden, geluiden, muziek en groeten van de aarde. De omslag bevat afspeelinstructies en informatie over de herkomst van het bericht.
De mogelijkheid dat iemand de record vindt, is geen voorspelling dat dit zal gebeuren. Het is een boodschap die voor die mogelijkheid wordt overgebracht, en niet een geplande communicatie met een bepaalde beschaving.