Verken Voyager

Positie in de tijd

Volg het traject van 1977 en keer terug naar de directe modus.

Gouden schijf

Begrijp de schijfuitlezing en de positie van de zon.

Galerij

Lokale afbeeldingen met credits en links naar de originelen.

Instrumenten

Ontdek wat elk gemeten experiment is.

Veelgestelde vragen

Antwoorden over de Voyager-missie, posities, communicatie, macht en toekomstige reizen, met duidelijke uitleg en NASA/JPL-bronnen.

Hoe Voyager communiceert met de aarde

Hoe NASA opdrachten naar Voyager verzendt en gegevens ontvangt via het Deep Space Network, radiobanden, datasnelheden en signaalvertraging.

Voyager's boordcomputers

De zes boordcomputers, CCS, FDS en AACS, hun geheugen, assembleertaal, foutbescherming en ruimtevaartuigtijd.

Voyager-kracht en RTGs

Hoe Voyager radioactieve warmte omzet in elektriciteit, waarom het geen zonnepanelen heeft en hoe NASA elke watt budgett.

De heliosfeer en de interstellaire ruimte

Beëindigingsschok, heliosheath en heliopauze, hoe de Voyager's de oversteek hebben gedetecteerd en waarom ze niet het hele zonnestelsel hebben verlaten.

Voyager ontdekkingen bij de planeten

Vulkanen op Io, de ringen van Saturnus en Titan, de manen en het magnetisch veld van Uranus, Neptunus en Triton.

Hoe Voyager-navigatie werkt

Referentietrajecten, DSN Doppler en bereik, houdingscontrole, trajectcorrecties en zwaartekrachtassistentie.

De Voyager Grand Tour

De uitlijning van de buitenplaneten, zwaartekrachtondersteuning en de verschillende Voyager 1- en 2-trajecten die ontmoetingen met vier reuzenplaneten mogelijk maakten.

Waar gaan de Voyager's naartoe

Ontsnappingstrajecten, richtingen, toekomstige naderingen van sterren, de Oortwolk en de onzekere toekomst van communicatie.

Io: een vulkanische pluim buiten de aarde

Voyager 1 fotografeerde een uitbarsting op Jupiters maan Io in 1979. De afbeelding hielp bij het vaststellen van het eerste waargenomen actieve vulkanisme buiten de aarde.

Triton: pluimen boven een ijzige maan

Een reeks Voyager 2-afbeeldingen van 1989 legde een actieve donkere pluim vast op Triton, de grootste maan van Neptunus.

Pale Blue Dot: aarde van Voyager 1

Voyager 1 keek terug in 1990 en registreerde de aarde als minder dan een pixel. De bekende versie die hier wordt getoond is een herverwerking door 2020 van deze gegevens.

Hoe klinkt de interstellaire ruimte?

Hoor Voyager 1 plasmagolfgegevens en ontdek wat de stijgende tonen onthulden na de heliopauze.

Hoe NASA Voyager 1 repareerde vanaf de aarde

De 2023–2024-vluchtcomputerfout: onleesbare gegevens, beschadigd geheugen, verplaatste software en de terugkeer van wetenschappelijke metingen.

Voyager voor scholen: werkblad

Vier afdrukbare oefeningen met behulp van de live tracker: afstanden, astronomische eenheden, signaalvertraging en de verschillende routes van het ruimtevaartuig. Antwoorden inbegrepen.

Wat kosmische straling bij de heliopauze liet zien

Een NASA-grafiek vergelijkt beide Voyagers: galactische kosmische straling nam toe terwijl minder energierijke deeltjes uit de heliosfeer afnamen.

De mensen achter de Voyager-missie

Vier rollen van Ed Stone, Linda Morabito, Linda Spilker en Don Gurnett, met bronnen van NASA.

Hoe Voyager energie spaart: een tijdlijn

Gedateerde uitschakelingen en technische wijzigingen van 2024 tot 2026 tonen hoe de overgebleven wetenschap wordt beschermd.

Voyager-afstanden op menselijke schaal

Als één astronomische eenheid één meter was, stond de aarde op 1 m, Neptunus rond 30 m en één lichtdag rond 173 m.