CRSCosmic Ray SubsystemEnergetyczne jądra i elektrony promieniowania kosmicznegowyłączonyaktywnyStan zweryfikowany 2026-08-11
Instrumenty naukowe
Eksperymenty badały planety, pola, cząstki i plazmę; część nadal działa.
LECPLow-Energy Charged ParticlesJony, elektrony i promieniowanie niższych energiiwyłączonyzakończonyMAGMagnetometerSiła i kierunek pola magnetycznegoaktywnyaktywnyPWSPlasma Wave SubsystemFale elektronowe i gęstość plazmyaktywnyaktywnyPLSPlasma ScienceWłaściwości niskoenergetycznej plazmyuszkodzonywyłączonyISSImaging Science SubsystemSzeroko- i wąskokątne obrazowanie planetzakończonyzakończonyIRISInfrared Interferometer SpectrometerBilans cieplny i skład atmosferzakończonyzakończonyPPSPhotopolarimeter SubsystemPolaryzacja i struktura atmosfer oraz pierścieniuszkodzonyuszkodzonyPRAPlanetary Radio AstronomyEmisje radiowe planetzakończonyzakończonyUVSUltraviolet SpectrometerWidma UV atmosfer i przestrzeni międzyplanetarnejwyłączonywyłączonyAktywne 11 sierpnia 2026: Voyager 1 — MAG, PWS; Voyager 2 — CRS, MAG, PWS.
Stany rozróżniają instrumenty aktywne, wyłączone, zakończone i uszkodzone.
Od kwestii naukowych do pomiarów
Co instrumenty ujawniają na temat otoczenia Voyagera
Każde urządzenie rejestruje inną właściwość środowiska. Powstały obraz powstaje poprzez łączny odczyt pomiarów pola magnetycznego, cząstek i plazmy. Cztery poniższe przykłady wyjaśniają zasady i przedstawiają wyniki; stan pracy poszczególnych sond datowany jest w tabeli powyżej.
Jak silne jest pole i dokąd ono zmierza?
Magnetometr mierzy pole magnetyczne wzdłuż ścieżki sondy. Podczas przelotów planet badał pola planet-olbrzymów i ich interakcje z księżycami i wiatrem słonecznym. W środowiskach międzyplanetarnych i międzygwiezdnych śledzi zmiany pola w czasie i przestrzeni.
W przypadku Voyager 1 natężenie pola wzrosło w 2012, ale jego kierunek niewiele się zmienił. Zatem samo oczekiwane odwrócenie kierunku nie potwierdziło granicy. Naukowcy musieli dodać inne rodzaje pomiarów.
Zweryfikowano 2 października 2026: NASA — statek kosmiczny Voyager · JPL — skąd wiemy, kiedy Voyager dotrze do przestrzeni międzygwiezdnej?.
Czego można się dowiedzieć z oscylacji plazmy?
PWS rejestruje fale elektryczne w plazmie. Gęstość elektronów można wyznaczyć na podstawie częstotliwości lokalnych oscylacji plazmy. W 2013, dzięki tym oscylacjom, w Voyager 1 wykryto gęstszą plazmę międzygwiazdową.
Zespół odkrył następnie słabsze oscylacje również w jesiennych zapisach 2012 i powiązał je ze zmianami cząstek mierzonymi podczas przekraczania heliopauzy. Analiza PWS uzupełniła zatem dowody, których brakowało bez funkcjonalnego PLS.
Zweryfikowano 2 października 2026: JPL — skąd wiemy, kiedy Voyager dotrze do przestrzeni międzygwiezdnej?.
Jak zmienia się populacja promieniowania kosmicznego?
CRS wykrywa cząstki bardzo energetyczne. Detektory umożliwiają pomiar ich energii i rozróżnienie składu jąder. Celem naukowym jest także obserwacja, w jaki sposób cząstki rozprzestrzeniają się w różnych obszarach przestrzeni.
Gdy Voyager 2 opuścił heliosferę w 2018, galaktyczne promieniowanie kosmiczne wzrosło, a cząstki związane z heliosferą zmalały. To udokumentowane przejście jest jednym z przykładów tego, jak liczba wykrytych cząstek pomaga określić charakter otaczającego środowiska.
Zweryfikowano 2 października 2026: NASA — statek kosmiczny Voyager · JPL — Sonda Voyager 2 NASA wchodzi w przestrzeń międzygwiazdową.
Jak przepływa wiatr słoneczny?
PLS mierzy jony i elektrony o niskiej energii tworzące plazmę. Na podstawie zmierzonych prądów określane są jego właściwości, takie jak gęstość, temperatura i prędkość przepływu.
5 listopada 2018 roku PLS sondy Voyager 2 wykrył gwałtowną zmianę wiatru słonecznego. Kolejne pomiary nie wykazały już pierwotnego przepływu. Ten historyczny wynik pomógł potwierdzić wejście sondy w przestrzeń międzygwiazdową.
Zweryfikowano 2 października 2026: NASA — statek kosmiczny Voyager · JPL — Sonda Voyager 2 NASA wchodzi w przestrzeń międzygwiazdową.
Dlaczego pomiary są odczytywane razem?
Przekroczenie heliopauzy to wniosek z wielu obserwacji. Detektory cząstek, magnetometr i pomiary plazmowe uzupełniają się. Ponadto ten sam zestaw instrumentów funkcjonalnych nie był dostępny dla Voyager 1 i Voyager 2, więc metody uzyskiwania decydujących dowodów również się różniły.
Szczegóły znajdziesz w artykułach na temat heliosfera, promienie kosmiczne a Rejestracja fali plazmowej.
Zweryfikowano 2 października 2026: JPL — skąd wiemy, kiedy Voyager dotrze do przestrzeni międzygwiezdnej? · JPL — Sonda Voyager 2 NASA wchodzi w przestrzeń międzygwiazdową.