CRSCosmic Ray SubsystemKozmik ışınlardaki enerji çekirdekleri ve elektronlarkapatıldıaktifDoğrulanmış durum 2026-08-11
Bilimsel aletler
Deneylerde gezegenler, alanlar, parçacıklar ve plazma incelendi. Bazı ekonomik araçlar etkin kalır.
LECPLow-Energy Charged ParticlesDüşük enerjili iyonlar, elektronlar ve kozmik ışınlarkapatıldıgeçmişsel olarak tamamlandıMAGMagnetometerManyetik alan gücü ve yönüaktifaktifPWSPlasma Wave SubsystemElektron plazma dalgaları ve plazma yoğunluğuaktifaktifPLSPlasma ScienceDüşük enerjili plazma parçacıklarının özellikleribaşarısızkapatıldıISSImaging Science SubsystemGeniş açılı ve dar açılı gezegen görüntülemegeçmişsel olarak tamamlandıgeçmişsel olarak tamamlandıIRISInfrared Interferometer SpectrometerAtmosferik kompozisyon ve termal dengegeçmişsel olarak tamamlandıgeçmişsel olarak tamamlandıPPSPhotopolarimeter SubsystemAtmosferlerin ve halkaların polarizasyonu ve yapısıbaşarısızbaşarısızPRAPlanetary Radio AstronomyGezegensel radyo emisyonlarıgeçmişsel olarak tamamlandıgeçmişsel olarak tamamlandıUVSUltraviolet SpectrometerAtmosferlerin ve gezegenlerarası uzayın ultraviyole spektrumlarıkapatıldıkapatıldı11 Ağustos itibarıyla aktif 2026: Voyager 1 — MAG, PWS; Voyager 2 — CRS, MAG, PWS.
Durumlar, etkin, durdurulmuş, tamamlanmış ve başarısız araçlar arasında ayrım yapar.
Bilimsel sorudan ölçüme
Cihazlar Voyager'ın çevresi hakkında neler ortaya koyuyor?
Her cihaz ortamın farklı bir özelliğini yakalar. Ortaya çıkan görüntü, manyetik alan, parçacıklar ve plazma ölçümlerinin ortak okunmasıyla oluşturulur. Aşağıdaki dört örnek ilkeleri açıklamakta ve sonuçları göstermektedir; Bireysel probların çalışma durumu yukarıdaki tabloda tarihlendirilmiştir.
Alan ne kadar güçlü ve nereye gidiyor?
Manyetometre, probun yolu boyunca manyetik alanı ölçer. Gezegen uçuşları sırasında dev gezegenlerin alanlarını ve onların aylar ve güneş rüzgarıyla olan etkileşimlerini inceledi. Gezegenler arası ve yıldızlararası ortamlarda, uzay ve zamana göre alan değişikliklerini izler.
Voyager 1 için, 2012'te alan gücü arttı ancak yönü çok az değişti. Bu nedenle, beklenen yön değişikliği tek başına sınırın doğrulanmasını sağlamadı. Bilim adamları başka tür ölçümler eklemek zorunda kaldılar.
Doğrulandı 2 Ekim 2026: NASA — Voyager Uzay Aracı · JPL — Voyager'ın Yıldızlararası Uzaya Ulaştığını Nasıl Biliyoruz?.
Plazma salınımlarından neler öğrenilebilir?
PWS, plazmadaki elektrik dalgalarını kaydeder. Elektron yoğunluğu lokal plazma salınımlarının frekansından belirlenebilir. 2013'te bu salınımlar sayesinde Voyager 1'te daha yoğun yıldızlararası plazma tespit edildi.
Ekip daha sonra sonbahar 2012 kayıtlarında da daha zayıf salınımlar buldu ve bunları, heliopozu geçerken ölçülen parçacık değişiklikleriyle ilişkilendirdi. PWS'in analizi böylece işlevsel bir PLS olmadan eksik olan kanıtları tamamladı.
Doğrulandı 2 Ekim 2026: JPL — Voyager'ın Yıldızlararası Uzaya Ulaştığını Nasıl Biliyoruz?.
Kozmik ışın popülasyonu nasıl değişiyor?
CRS çok enerjik parçacıkları tespit eder. Dedektörler enerjilerini ölçmeyi ve çekirdeklerin bileşimini ayırt etmeyi mümkün kılar. Bilimsel amaç aynı zamanda parçacıkların uzayın farklı bölgelerine nasıl yayıldığını gözlemlemektir.
Voyager 2, 2018'te heliosferi terk ederken, galaktik kozmik ışınlar arttı ve heliosferle ilişkili parçacıklar azaldı. Bu belgelenmiş geçiş, tespit edilen parçacıkların sayısının çevredeki ortamın doğasını belirlemeye nasıl yardımcı olduğunun bir örneğidir.
Doğrulandı 2 Ekim 2026: NASA — Voyager Uzay Aracı · JPL — NASA'in Voyager 2 Sondası Yıldızlararası Uzaya Giriyor.
Güneş rüzgarı nasıl akıyor?
PLS, plazmayı oluşturan düşük enerjili iyonları ve elektronları ölçer. Yoğunluk, sıcaklık ve akış hızı gibi özellikleri ölçülen akımlardan belirlenir.
5 Kasım 2018'de Voyager 2'nin PLS'si güneş rüzgârında keskin bir değişiklik tespit etti. Sonraki ölçümler artık orijinal akışını göstermedi. Bu tarihi sonuç, sondanın yıldızlararası uzaya girişinin doğrulanmasına yardımcı oldu.
Doğrulandı 2 Ekim 2026: NASA — Voyager Uzay Aracı · JPL — NASA'in Voyager 2 Sondası Yıldızlararası Uzaya Giriyor.
Ölçümler neden birlikte okunuyor?
Heliopozun geçilmesi, birden fazla gözlemden elde edilen bir sonuçtur. Parçacık dedektörleri, manyetometre ve plazma ölçümleri birbirini tamamlar. Ayrıca Voyager 1 ve Voyager 2 için aynı işlevsel araçlar mevcut değildi, dolayısıyla kesin kanıt elde etme yöntemi de farklıydı.
Ayrıntılar ilgili makaleleri takip edin heliosfer, kozmik ışınlar a plazma dalga kaydı.
Doğrulandı 2 Ekim 2026: JPL — Voyager'ın Yıldızlararası Uzaya Ulaştığını Nasıl Biliyoruz? · JPL — NASA'in Voyager 2 Sondası Yıldızlararası Uzaya Giriyor.