CRSCosmic Ray Subsystemهسته‌ها و الکترون‌های پرانرژی در پرتوهای کیهانیخاموش شدفعالوضعیت تایید شده 2026-08-11
ابزارهای علمی
این آزمایش‌ها سیارات، میدان‌ها، ذرات و پلاسما را مورد مطالعه قرار دادند. برخی از سازهای اقتصادی فعال باقی می مانند.
LECPLow-Energy Charged Particlesیونها، الکترونها و پرتوهای کیهانی کم انرژیخاموش شدتاریخی کامل شدMAGMagnetometerقدرت و جهت میدان مغناطیسیفعالفعالPWSPlasma Wave Subsystemامواج پلاسمای الکترونی و چگالی پلاسمافعالفعالPLSPlasma Scienceخواص ذرات پلاسمای کم انرژیشکست خوردخاموش شدISSImaging Science Subsystemتصویربرداری سیاره‌ای با زاویه باز و زاویه باریکتاریخی کامل شدتاریخی کامل شدIRISInfrared Interferometer Spectrometerترکیب اتمسفر و تعادل حرارتیتاریخی کامل شدتاریخی کامل شدPPSPhotopolarimeter Subsystemاتمسفر و ساختارشکست خوردشکست خوردPRAPlanetary Radio Astronomyانتشارهای رادیویی سیاره ایتاریخی کامل شدتاریخی کامل شدUVSUltraviolet Spectrometerطیف فرابنفش جو و فضای بین سیاره ایخاموش شدخاموش شدفعال از 11 اوت 2026: Voyager 1 — MAG، PWS؛ Voyager 2 — CRS، MAG، PWS.
ایالت ها بین سازهای فعال، متوقف شده، تکمیل شده و شکست خورده تمایز قائل می شوند.
از سوال علمی تا اندازه گیری
آنچه که سازها در مورد محیط اطراف ویجر نشان می دهند
هر دستگاه ویژگی متفاوتی از محیط را ثبت می کند. تصویر حاصل با خواندن مشترک اندازه گیری های میدان مغناطیسی، ذرات و پلاسما ایجاد می شود. چهار مثال زیر اصول را توضیح می دهد و نتایج را نشان می دهد. وضعیت عملکرد پروب های فردی در جدول بالا تاریخ گذاری شده است.
این میدان چقدر قوی است و به کجا می رود؟
مغناطیس سنج میدان مغناطیسی را در طول مسیر کاوشگر اندازه گیری می کند. در طول پروازهای سیاره ای، او زمینه های سیارات غول پیکر و تعامل آنها با ماه ها و بادهای خورشیدی را مطالعه کرد. در محیط های بین سیاره ای و بین ستاره ای، تغییرات میدانی را با فضا و زمان ردیابی می کند.
برای Voyager 1، قدرت میدان در 2012 افزایش یافت، اما جهت آن کمی تغییر کرد. بنابراین، معکوس شدن جهت مورد انتظار به تنهایی تاییدی از مرز ارائه نمی کند. دانشمندان مجبور شدند انواع دیگری از اندازه گیری ها را اضافه کنند.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA — فضاپیمای وویجر · JPL — چگونه بفهمیم وویجر به فضای بین ستاره ای می رسد؟.
از نوسانات پلاسما چه می توان آموخت؟
PWS امواج الکتریکی را در پلاسما ثبت می کند. چگالی الکترون را می توان از بسامد نوسانات موضعی پلاسما تعیین کرد. در 2013، به لطف این نوسانات، پلاسمای بین ستاره ای متراکم تری در Voyager 1 شناسایی شد.
متعاقباً این تیم نوسانات ضعیف تری را در رکوردهای پاییز 2012 نیز پیدا کرد و آنها را به تغییرات ذرات اندازه گیری شده هنگام عبور از هلیوپوز مرتبط کرد. بنابراین، تجزیه و تحلیل PWS شواهدی را که بدون یک PLS کاربردی وجود نداشت، تکمیل کرد.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: JPL — چگونه بفهمیم وویجر به فضای بین ستاره ای می رسد؟.
جمعیت پرتوهای کیهانی چگونه تغییر می کند؟
CRS ذرات بسیار پرانرژی را تشخیص می دهد. آشکارسازها اندازه گیری انرژی آنها و تشخیص ترکیب هسته ها را ممکن می سازند. هدف علمی نیز مشاهده چگونگی انتشار ذرات در مناطق مختلف فضا است.
با خروج Voyager 2 از هلیوسفر در 2018، پرتوهای کیهانی کهکشانی افزایش یافت و ذرات مرتبط با هلیوسفر کاهش یافت. این انتقال مستند نمونه ای از چگونگی کمک به تعیین ماهیت محیط اطراف توسط تعداد ذرات شناسایی شده است.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA — فضاپیمای وویجر · JPL — کاوشگر Voyager 2 NASA وارد فضای بین ستاره ای می شود.
باد خورشیدی چگونه جریان دارد؟
PLS یون ها و الکترون های کم انرژی تشکیل دهنده پلاسما را اندازه گیری می کند. خواص آن، مانند چگالی، دما و سرعت جریان، از جریان های اندازه گیری شده تعیین می شود.
در 5 نوامبر 2018، PLS وویجر 2 یک تغییر شدید در باد خورشیدی را شناسایی کرد. اندازه گیری های بعدی دیگر جریان اصلی آن را نشان نداد. این نتیجه تاریخی به تایید ورود کاوشگر به فضای بین ستاره ای کمک کرد.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA — فضاپیمای وویجر · JPL — کاوشگر Voyager 2 NASA وارد فضای بین ستاره ای می شود.
چرا اندازه گیری ها با هم خوانده می شوند
عبور از هلیوپوز نتیجه مشاهدات متعدد است. آشکارسازهای ذرات، مغناطیس سنج و اندازه گیری های پلاسما مکمل یکدیگر هستند. علاوه بر این، همان مجموعه ابزارهای کاربردی برای Voyager 1 و Voyager 2 در دسترس نبود، بنابراین روش به دست آوردن شواهد قاطع نیز متفاوت بود.
جزئیات مقالات مربوط به آن را دنبال کنید هلیوسفر، پرتوهای کیهانی الف ضبط موج پلاسما.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: JPL — چگونه بفهمیم وویجر به فضای بین ستاره ای می رسد؟ · JPL — کاوشگر Voyager 2 NASA وارد فضای بین ستاره ای می شود.