Voyager 1: şu anda nerede?
Voyager 1, insan yapımı en uzak uzay aracıdır. 2012'teki heliopozu geçti ve yıldızlararası uzayda yoluna devam etti. Buradan hesaplanan mevcut konumunu, Dünya'ya olan mesafesini, Güneş'e göre hızını ve radyo sinyali seyahat süresini takip edebilirsiniz. İzleyici, depolanan JPL Horizons yörüngelerini kullanır; cihaz durumu, tarihli NASA raporlarına göre ayrı olarak kontrol edilir.
Cihaz durumu kontrol edildi ·
Voyager 1 şimdi nerede?
Değerler, yerel olarak depolanan JPL Horizons durum vektörlerinden hesaplanır. Bunlar canlı telemetri veya bir haber makalesinden kopyalanan rakamlar değildir.
Voyager 1
- Güneş'ten
- — AU
- Güneşe göre hız
- — km/s
- Dünya'ya olan mesafedeki değişiklik
- — km/s
- Dünya'ya sinyal
- —
- Gidiş-dönüş
- —
- Bugün katedilen mesafe
- — km
- Kaçış hızıyla ilgili
- —×
- Göreli zaman farkı
- — s
- Güneş'in görünen büyüklüğü
- — mag
- Kalan Pu‑238
- — %
- Görev süresi
- —
- Sayfa yüklendiğinden bu yana kat edilen mesafe
- 0 km
- Fırlatma
Hesaplama mevcut UTC. Konum günlük geometrik JPL vektörlerinden enterpole edilmiştir; doğrudan telemetri değildir.
Konum ve hız kullanımı JPL Horizons; cihaz durumu ayrı, manuel olarak doğrulanan bir kayıttır. Metodolojiyi okuyun · NASA/JPL — Horizons belgeleri
İki aktif bilim aracı
Mevcut grup, en son spesifik NASA/JPL operasyon güncellemesinden gelmektedir.
MAGManyetometre
Manyetik alanların gücünü ve yönünü ölçer.
PWSPlazma Dalgası Alt Sistemi
Yıldızlararası ortamdaki plazma dalgalarını kaydeder.
LECP, güç tasarrufu sağlamak için 17 Nisan ayında 2026'te kapatıldı ve MAG ve PWS çalışır durumda kaldı. NASA/JPL, her iki Voyager'in de her yıl yaklaşık 4 watt kullanılabilir elektrik gücü kaybettiğini söylüyor. Bu nedenle ekip, uzay aracını yakıt hatlarını dondurabilecek sıcaklıklardan korurken ısıtıcıları, sistemleri ve aletleri kademeli olarak kapatıyor.
Voyager 1 Dünya'dan ne kadar uzakta?
İzleyicideki ana mesafe, belirtilen zamanda Voyager 1 ile Dünya'nın merkezi arasındaki geometrik ayrımdır. Güneş'e olan mesafe ayrı ayrı görünür. Her iki değer de fırlatıldığından bu yana kat edilen toplam yol değildir: Bir uzay aracının rotası, gezegenlere yakın uçuşlar sırasında bükülebilirken, mesafe iki noktanın arasındaki mesafeyi ölçer.
Bir astronomik birim (AU) tam olarak 149,597,870.7 kilometredir. Bu muazzam mesafeler için uygun bir ölçek sağlar. Bir ışık günü yaklaşık 25.9 milyar kilometredir; ışığın 24 saat içinde kat ettiği mesafe. Bugünkü Voyager 1 mesafesi veya AU için, bir makaleye kopyalanan sayı yerine değişen izleyici değerlerini kullanın.
Voyager 1 ne kadar hızlı seyahat ediyor?
Voyager 1'in hızı seçilen referans çerçevesine bağlıdır. Burada hız Güneş'e göredir, Dünya'ya olan mesafedeki değişiklik ise ayrı bir radyal miktardır. Hızı saatte kilometre cinsinden ifade etmek için saniyedeki kilometre değerini 3,600 ile çarpın. Bu dönüşüm referans çerçevesini değiştirmez.
Dünya Güneş'in etrafında hareket eder, dolayısıyla sonda dışarıya doğru devam etse bile yılın bir bölümünde Dünya-Voyager mesafesi azalabilir. Bu nedenle Dünya mesafesindeki olumsuz bir değişiklik, dışarıya doğru bir yolculukla uyumludur. Hız satırını ve Dünya-mesafe değişikliği satırını, bunları birbirinin yerine kullanılabilir ölçüler olarak ele almak yerine karşılaştırın.
Voyager 1'ten gelen bir sinyal ne kadar sürer?
Tek yönlü sinyal süresi, Voyager 1'ten Dünya'ya giden bir radyo sinyalini tanımlar. Ayrıca bir yanıtın geri gelebilmesi için bir komutun Dünya'dan sondaya gitmesi gerekir. Gidiş-dönüş değeri her iki yolculuğu da kapsar; uzay aracının işlem süresini, anten beklemeyi veya görev operasyonlarındaki gecikmeleri içermez.
Hesaplama, iletim sırasında Dünya ve Voyager 1'in hareketini hesaba katar. Belirli bir mesajın gelişini ölçen bir zamanlayıcıdan ziyade yörünge verilerinden elde edilen bir tahmindir. Sayfanın sürekli olarak hesaplanan konumu canlı uzay aracı telemetrisinden ayırmasının nedeni budur. Işık günü geri sayımı, görevin kalan ömrünü değil, mesafe eşiğini belirtir.
Voyager yolculuğuna iki bakış
Veri zamanı
Gökyüzündeki yön
- Sağ açıklık
- 17,244ʰ
- Dik açıklık
- 12,154°
- Takımyıldız · IAU
- Yılancı (Oph)
Bu tüm gökyüzü haritası, Dünya’nın merkezinden iki uzay aracına olan yönü gösterir. Vurgulanan nokta bu Voyager’a aittir. Sağ açıklık sola doğru artar; dik açıklık gök ekvatorunun üstündeki veya altındaki açıdır. Harita, bulunduğunuz yerde ufkun üzerindeki görünürlüğü belirlemez.
Yandan yörüngeler
- X
- -32,175 au
- Y
- -136,903 au
- Z
- 99,052 au
Ekliptik düzlemi · Z = 0
X ekseni boyunca Y–Z düzlemine bakış, yörüngeleri Güneş’e ve J2000 ekliptik düzlemine göre gösterir. Her iki eksende astronomik birim cinsinden aynı doğrusal ölçek kullanılır. Yörünge noktaları düz çizgilerle birleştirilir; gezegen yakın geçişleri ayrıntılı gösterilmez.
Haritaları ve verileri anlama
Gökyüzü koordinatları doğrudan JPL Horizons gözlemci tablosundan alınır: ışığın yolculuk süresi hesaba katılmış astrometrik ICRF. Yan görünüm, 60 gün aralıklarla geometrik Güneş merkezli vektörler ve belirtilen tarihteki son noktayı kullanır. Bu, öngörülen yörüngeyi de içeren tarihli bir efemeris görünümüdür; canlı telemetri değildir. Ekstrapolasyon kullanılmaz.
Voyager 1'e ilk bakışta
- Fırlatma
- 1977-09-05 · 12:56:01 UTC
- Fırlatma alanı
- Cape Canaveral · Fırlatma Kompleksi 41
- Fırlatma aracı
- Titan IIIE-Centaur
- Uzay aracı kütlesi
- 721.9 kg
- Gezegensel hedefler
- Jüpiter · Satürn
- Seçilen en yakın yaklaşım
- Jüpiter: 1979-03-05 · ~280,000 km
- Gezegendeki son karşılaşma
- Satürn: 1980-11-12 · ~126,000 km
- Heliopoz
- 2012-08-25
- Aktif araçlar
- MAG · PWS
- Görev durumu
- Genişletilmiş görev · aktif
İkinci fırlatılan, gezegenlere ilk ulaşan
Voyager 1, Voyager 2'ten on altı gün sonra fırlatıldı ancak 15 Aralık ayında 1977'te ikizini geçerek Jüpiter ve Satürn'e doğru daha hızlı ve daha kısa bir rota izledi. Titan'ın yakın uçuşu önemli bir hedefti. Geometrisi, uzay aracını ekliptiğin kuzeyine Satürn'den sonra göndererek istenen Titan gözlemlerini sağladı ancak daha sonra Uranüs veya Neptün ile karşılaşmayı önledi.
Jüpiter: bir halka ve iki yeni ay
En yakın yaklaşma Jüpiter'den yaklaşık 280,000 kilometre uzaklıktaki 12:05 UTC'te gerçekleşti. Voyager 1 gezegeni ve Amalthea, Io, Europa, Ganymede ve Callisto uydularını görüntüledi, soluk bir Jovian halkası ortaya çıkardı ve daha sonra Thebe ve Metis olarak adlandırılan uyduları keşfetti. Voyager misyonu aynı zamanda Dünya'nın ötesinde, Io'da aktif volkanizmanın ilk gözlemini de gerçekleştirdi.
Satürn ve Titan ileriye doğru değişti rota
Voyager 1, yaklaşık olarak 126,000 kilometreden 23:46 UTC ile Satürn'ü geçti. NASA, bu karşılaşmayı beş yeni ay, G halkası ve çoban uyduları da dahil olmak üzere karmaşık halka yapılarıyla ilişkilendiriyor. Titan'ın yoğun atmosferi yüzeyini gizliyordu ve bol miktarda nitrojen, metan ve daha karmaşık hidrokarbonlar içeriyordu; Titan yörüngesi daha sonra Voyager 1'i gezegen düzleminin dışına taşıdı.
Ölçümlerde ne değişti?
Io: Dünya'nın ötesinde aktif volkanizma

- Ölçümlerden önceki bilgi
- Aktif yanardağlar henüz başka bir dünyada gözlemlenmemişti. Io bilinen bir uyduydu ancak bu aktivite yerleşik bir gözlem değildi.
- Belgelenen sonuç
- 1979'da Voyager 1'in optik navigasyon görüntüsü, Io'nun üzerinde patlayan bir dumanı ortaya çıkardı. Misyon, aktif volkanizmanın doğrudan kanıtlarını kaydetti.
- Bilimsel önemi
- Io'nun yüzeyi karşılaşma sırasında aktif bir değişim geçiriyordu. Bu sonuca sadece eski yer şekillerinin görünümünden değil, gözlemlenen faaliyetlerden de ulaşıldı.
Kanıtı: NASA — Io: Exploration · JPL — Edward Stone Voyager Exploration Trail · NASA Photojournal — Io Volcanic Eruption
Jüpiter: halkalarının ilk görüntüleri
- Ölçümlerden önceki bilgi
- Voyager gözlemlerinden önce Jüpiter'in halka sisteminin doğrudan görüntüleri yoktu.
- Belgelenen sonuç
- Voyager 1, 1979'da gezegenin soluk halka sisteminin ilk görüntülerini yakaladı.
- Bilimsel önemi
- Görüntüler, Jüpiter'in çevresinin gözlemlenen bir parçası olarak bir halka sistemi oluşturdu ve daha sonraki araştırmalar için bir hedef oluşturdu.
Kanıtı: JPL — Edward Stone Voyager Exploration Trail · NASA — Voyager Fact Sheet
Titan: pusla gizlenmiş bir atmosferi ölçüyor
- Ölçümlerden önceki bilgi
- Titan'ın atmosferinde metan 1944'te tespit edilmişti. Daha önceki gözlemler zaten ayın etrafında bir atmosfer oluşturmuştu.
- Belgelenen sonuç
- Voyager 1'in 1980'deki karşılaşmasında nitrojenin hakim olduğu bir atmosfer ölçülmüştü. Kameraları, yüzeyin görülmesini engelleyen opak bir sis gördü.
- Bilimsel önemi
- Atmosfer ölçümleri kompozisyonu ortaya çıkarırken, görünür ışıktaki görüntülerde pus görülüyor. Bu gözlemler, altındaki zeminin fotoğrafik bir haritasını sunmuyordu.
Kanıtı: NASA — 35 Years On, Voyager’s Legacy Continues at Saturn · NASA — 40 Years Ago: Voyager 1 Explores Saturn
Yeni malzeme birincil kaynaklara göre kontrol edildi ·

Eve son bakış
Voyager 1, Güneş'ten yaklaşık 6 milyar kilometre uzaklıktan ilk Güneş Sistemi aile portresi için 60 görüntüler çekti. Dünya Soluk Mavi Noktaya dönüştü. Dünya kareleri, kameralar kalıcı olarak kapatılmadan yalnızca 34 dakika önce kaydedildi. Kaynakların yıldızlararası görevi destekleyebilmesi için kamera kontrol yazılımı daha sonra her iki uzay aracından da kaldırıldı.
Yıldızlararası uzaya giriş nasıl sağlandı?
Voyager 1 sonlanma şokunu şu tarihte geçti: 16 Aralık 2004 ve 25 Ağustos 2012'teki heliopoz. Plazma spektrometresi 1980'te başarısız olduğundan, keskin parçacık ve manyetik alan değişikliklerinden sınır belirlendi ve daha sonra PWS ile yapılan plazma yoğunluğu ölçümleriyle doğrulandı. Heliopozu geçmek, tüm kütleçekimsel Güneş Sistemini değil, Güneş'in plazma balonunu terk etmek anlamına gelir.
Bir 3.7 metrelik anten, altı bilgisayar ve üç RTG'ler
Her bir Voyager, 3.7 metrelik yüksek kazançlı bir anten, başta X bandı telemetrisi olmak üzere S-band komutları ve plütonyum-238 ısısıyla desteklenen üç radyoizotop termoelektrik jeneratörü kullanır. Üç bilgisayar türünün her birinden iki ünite komutları, bilimsel verileri ve yönlendirmeyi yönetir. NASA, altı bilgisayarın tamamında yaklaşık 32,000 kelimelik bellek ve saniyede yaklaşık 8,000 talimat listeliyor.
Uzay aracını keşfedin
Voyager 1 için aynı donanım üç farklı işi birbirine bağlıyor: Jüpiter ve Satürn'de görüntüleme, Dünya'ya veri iletme ve yerden komutalı onarımlar yoluyla uzay aracı işlevlerini sürdürme. Aşağıdaki örnekler belirli ekipmanı ve onun kullanımına ilişkin kanıtları tanımlamaktadır.
Her iki Voyager da aynı temel tasarıma sahiptir. Bu orijinal NASA çizimi, fiziksel bileşenleri tanımlar; her görevdeki rolleri aşağıda açıklanmıştır. Açıklamasına giden numaralı işaretçiyi takip edin.
HGAAna iletişim anteni
3,7 metrelik çanak, uzay aracı ile Dünya arasında komutları ve verileri taşıyor. Tutum kontrol sistemi onu Dünya'ya dönük tutuyor. Büyük çanak bir iletişim bileşenidir; bilim antenlerinin farklı bir rolü var.
Kanıtı: NASA Photojournal — Model of Voyager (PIA14111) · NASA — Voyager Spacecraft
CCS · FDS · AACSGövde ve yerleşik elektronikler
Merkezi gövdede elektronik bölmeler bulunur. Komuta yönetimi, veri işleme ve tutum kontrolü ayrı bilgisayar sistemlerine sahiptir. Komuta sistemi arıza tespit ve düzeltme rutinlerini içerir. Bilgisayarlar bu çizimde ayrı ayrı görünmek yerine gövdenin içindedir.
Kanıtı: NASA — Voyager Spacecraft
RTGRadyoizotop güç jeneratörleri
Ayrı bir bom, 3 radyoizotop termoelektrik jeneratörü taşır. Radyoaktif bozunmadan kaynaklanan ısıyı kullanarak elektrik sağlıyorlar. Mevcut elektrik gücü, ısıtma da dahil olmak üzere cihazlar ve mühendislik sistemleri arasında paylaşılmalıdır.
Kanıtı: NASA Photojournal — Model of Voyager (PIA14111) · NASA — Voyager Spacecraft
MAGManyetik ölçümler için bom
Uzun bom, manyetik sensörleri uzay aracının ürettiği parazitlerden uzağa yerleştirir. Bu ayırma, çevredeki zayıf manyetik alanları ölçerken önemlidir. Sensör yerleşimi ölçüm tasarımının bir parçasıdır.
Kanıtı: NASA Photojournal — Model of Voyager (PIA14111) · NASA — Basics of Space Flight: Science Instruments
ISS · UVS · IRIS · PPSAlet bomu ve işaretleme platformu
Sağ taraftaki aksam, kameralar ve spektrometreler de dahil olmak üzere bilim aletlerini taşır. Hareketli platform uzaktan gözlemleri hedefliyor. Kamera sisteminde dar açılı ve geniş açılı kameralar bulunur; renkli görüntüler üretmek için filtre ölçümleri birleştirilebilir.
Kanıtı: NASA Photojournal — Model of Voyager (PIA14111) · NASA — Voyager Spacecraft
PWS · PRAPlazma dalgaları için antenler
İnce çubuklar plazma dalgası ve gezegensel radyo deneylerine aittir. Uzay aracının etrafındaki elektrik ve radyo olaylarını tespit ediyorlar. Bilimsel ölçümleri, parçacık dedektörlerinden ve manyetik sensörlerden elde edilen verileri tamamlıyor.
Kanıtı: NASA Photojournal — Model of Voyager (PIA14111) · NASA — Voyager Spacecraft
Bu donanım nasıl kullanıldı?
Filtre ölçümlerinden renkli görüntüye
Soluk Mavi Nokta görünümünde yeşil, mavi ve mor filtrelerden geçirilen Voyager 1 görüntüleri kullanılır. Bu ölçümler kırmızı, yeşil ve mavi ekran kanallarına atandı. NASA, yayınlanan sonucun sahte renkli bir bileşik olduğunu tespit ediyor. 2020 versiyonu 1990 ölçümlerini yeniden işledi; uzay aracı tarafından çekilen yeni bir fotoğraf değildi.
Kanıtı: NASA Photojournal — Pale Blue Dot Revisited (PIA23645)
2024'te bellekteki bir programı taşıma
Arızalı bir bellek yongası, Voyager 1'in uçuş verileri yazılımının bir bölümünü etkiledi. Mühendisler etkilenen kodu bölümlere ayırıp diğer bellek konumlarına yerleştirerek aralarındaki referansları güncellediler. Bu yere yönelik yazılım değişikliği, okunabilir mühendislik verilerini geri getirdi. Fiziksel bilgisayar uzay aracındayken nelerin uzaktan değiştirilebileceğini gösteriyor.
Kanıtı: NASA — Voyager 1 Resumes Sending Engineering Updates (2024) · NASA — Voyager Spacecraft
2024'te işaretleme, sıcaklık ve güç
İtici darbeleri Voyager 1'in antenini Dünya ile aynı hizada tutuyor. Tıkanma itici kolunun değiştirilmesini gerektirdiğinde, yedek kolun ısıtılması gerekiyordu. Mühendisler, geçişin yapılabilmesi için gücü ısıtıcılar arasında geçici olarak yeniden dağıttı. Belgelenen bu işlem, yönelim kontrolünü uzay aracının termal ve elektriksel limitleriyle ilişkilendirir.
Kanıtı: JPL — Voyager 1 Team Accomplishes Tricky Thruster Swap (2024)
Yeni malzeme birincil kaynaklara göre kontrol edildi ·
Voyager 1 nereye gidiyor? başlık
Voyager 1 yılda yaklaşık 3.5 AU hızla, yani ekliptiğin yaklaşık olarak 35 derece kuzeyinde, Ophiuchus'a doğru kaçıyor. NASA, 40,272 yılında AC+79 3888'ten yaklaşık 1.7 ışık yılı uzaklıktan geçeceğini öngörüyor. Bu bir yörünge tahminidir, hedefli bir uçuş değil. Yıldızlararası uzaya ulaşmak aynı zamanda iç kenarı hâlâ yüzyıllarca uzakta olan Oort Bulutu'nu geçtiği anlamına da gelmiyor.
Voyager 1 hakkında sık sorulan sorular
Bu Voyager 1 okumaları canlı telemetri mi?
Sayfa, yerel olarak depolanan JPL Horizons vektörlerinden geçerli UTC için değerleri hesaplar. Voyager 1'ten sürekli radyo yayını almıyor. Efemeris oluşturma tarihi, hesaplama zamanı ve cihaz durumunu doğrulamak için kullanılan tarih farklı şeyleri açıklar.
Voyager 1 Dünya'nın yeni bir fotoğrafını çekebilir mi?
1990'teki son görüntülerinden sonra Voyager 1'in kameraları, diğer cihazların kaynaklarını korumak amacıyla kapatıldı. Kamera kontrol yazılımı daha sonra kaldırıldı. Burada gösterilen Pale Blue Dot, sondadan alınmış güncel bir fotoğraf değil, tarihi bir görüntüdür.
2024'teki Voyager 1'te ne onarıldı?
Mühendisler, yazılımının bazı kısımlarını yeniden konumlandırarak Flight Data Subsystem'teki hasarlı belleğin üstesinden gelmeye çalıştı. Kullanılabilir mühendislik verileri Nisan ayında döndürüldü 2024. Bu tarihi onarım, elektrik gücü azaldıkça bilimsel aletlerin kapatılmasına ilişkin daha sonraki kararlardan farklıdır.
Voyager 1'in Voyager 2'ten farkı nedir?
Voyager 1 daha sonra fırlatıldı ancak Jüpiter ve Satürn'ün yanından daha hızlı bir rota izledi. Titan karşılaşması onu gezegenlerin yörünge düzleminin dışına gönderdi. Voyager 2 ayrıca Uranüs ve Neptün'ü de ziyaret etti. Farklı yörüngeleri ve çalışma geçmişleri, mesafelerinin ve cihazlarının bugün neden farklı olduğunu açıklıyor.
