پیمایش Voyager چگونه کار میکند
ناوبری یک مسیر برنامهریزیشده، ردیابی رادیویی مسیر واقعی و اصلاحات کوچک رانشگر را در حالی که آنتن رو به زمین است، ترکیب میکند.
حقایق تایید شده 30 اوت 2026 · NASA — Spacecraft Navigation

طراحی، تعیین مدار و کنترل مسیر پرواز
NASA ناوبری را به طراحی یک مسیر مرجع، تعیین مکان واقعی فضاپیما و برنامه ریزی مانورهایی برای اصلاح انحرافات تقسیم می کند. گرانش، فشار نور خورشید و خطاهای کوچک مانور به طور مداوم مسیر واقعی را تغییر می دهند، بنابراین اندازه گیری و پیش بینی در طول ماموریت تکرار می شود.
داپلر سرعت را اندازهگیری میکند و فاصله را اندازهگیری میکند
DSN حامل رادیویی پایدار را مشاهده میکند. جابجایی داپلر سرعت خط دید را فراهم میکند، در حالی که زنگهای محدوده انتقال یافته فاصله را فراهم میکنند. دادههای ایستگاهها و زمانهای مختلف، همراه با موقعیتهای ایستگاه دقیق و ارجاعهای زمانی، از تخمین مسیر سهبعدی و پیشبینیهای اشارهای پشتیبانی میکنند.
اشارهگیری مانند موقعیت
AACS از ارجاعات آسمانی یا ژیروسکوپی و رانشگرهای کوچک برای نگه داشتن آنتن با بهره بالا به سمت زمین استفاده می کند. یک چرخش نگرش فضاپیما را بدون تغییر زیادی در مدار خورشیدی آن تغییر می دهد. مانور تصحیح مسیر عمدا سرعت را تغییر می دهد. سپس DSN نتیجه را اندازهگیری میکند و مدل پیمایش بهروزرسانی میشود.
سیارات مسیر را تغییر دادند. Horizons آن را نشان می دهد
Voyager 2 از مشتری، زحل و اورانوس برای رسیدن به نپتون یا هر سیاره کوچکی استفاده کرد. NASA میگوید این کمکها سفر نپتون را نزدیک به بیست سال کوتاه کرد. این وب سایت بردارهای منتشر شده JPL Horizons را برای آموزش درونیابی می کند. این سیستم ناوبری عملیاتی نیست و هیچ فرمانی ارسال نمیکند.
موضوعات مرتبط
این راهنماها از همان قوانین شواهد و منابع اولیه استفاده می کنند.
نحوه ارتباط Voyager با زمین
چگونه NASA دستورات را به Voyager ارسال میکند و دادههای باند فضایی و سیگنال رادیویی را از طریق Deep دریافت میکند. تأخیر.
مقاله باز →تور بزرگ Voyager
هم ترازی سیاره بیرونی، کمک های گرانشی و Voyager 1 و 2 مسیر متفاوت که چهار برخورد سیاره غول را امکان پذیر کرد.
مقاله باز →Voyager ها به کجا می روند
مسیرهای فرار، مسیرها، رویکردهای ستارهای آینده، ابر اورت و آینده نامشخص ارتباطات.
مقاله باز →