نحوه ارتباط Voyager با زمین
یک فرمان می‌تواند تقریباً یک روز را در فضا صرف کند. پاسخ از طریق همان شبکه به عنوان یک سیگنال رادیویی فوق‌العاده ضعیف برمی‌گردد.
حقایق تایید شده 30 اوت 2026 · NASA — Voyager Spacecraft
ارتباط یک تماس تلفنی نیست
تیم پرواز، توالی‌های فرمان را قبل از اینکه ایستگاه شبکه فضایی عمیق آن‌ها را به سمت موقعیت پیش‌بینی‌شده فضاپیما ارسال کند، تأیید می‌کند. Voyager توالی را رمزگشایی و اجرا می کند، سپس مهندسی یا علم تله متری را برمی گرداند. زمان نور طولانی مانع از مداخله فوری می شود، بنابراین یک فرمان، اجرا و تایید آن یک چرخه عملیاتی تاخیری را تشکیل می دهد.
سه مجتمع در اطراف زمین
مجتمع‌های DSN در کالیفرنیا، اسپانیا و استرالیا پوشش جهانی پوسیدگی زمین را فراهم می‌کنند. شبکه دستورات را ارسال می کند، تله متری را دریافت می کند و تغییر داپلر و زمان سفر سیگنال را اندازه گیری می کند. تیم‌های ناوبری از این اندازه‌گیری‌ها برای تخمین سرعت و برد و آماده‌سازی پیش‌بینی‌های اشاره به آنتن و فرکانس استفاده می‌کنند.
یک آنتن 3.7 متری و باندهای S/X
Voyager دستورات باند S را با سرعت 16 بیت در ثانیه دریافت می کند. NASA نرخ تله متری باند X معمولی را در حدود 160 بیت در ثانیه و 1.4 کیلوبیت در ثانیه برای پخش موج پلاسما انتخاب شده فهرست می کند. اشاره دقیق، آنتن های زمینی بزرگ، ارجاعات فرکانس پایدار و کدگذاری، بازیابی سیگنال بسیار ضعیف را ممکن می سازد.
دورسنجی، ردیابی و ماشین حساب وب سایت
دورسنجی شامل اندازه‌گیری‌های سلامت و علم فضاپیما است. داده های ردیابی از خود پیوند رادیویی می آید و به تعیین مسیر کمک می کند. این وب سایت یک بسته زنده را نشان نمی دهد: موقعیت و زمان نور را از بردارهای حالت محلی JPL Horizons محاسبه می کند. ادامه تماس به توان فرستنده و شرایط سخت افزار بستگی دارد، بنابراین تاریخ دقیق تماس نهایی تضمین نمی شود.
موضوعات مرتبط
این راهنماها از همان قوانین شواهد و منابع اولیه استفاده می کنند.
رایانه های داخلی Voyager
شش رایانه داخلی، CCS، FDS و AACS، حافظه، زبان مونتاژ، حفاظت از خطا و زمان فضاپیما.
مقاله باز →پیمایش Voyager چگونه کار می‌کند
مسیرهای مرجع، داپلر DSN و محدوده‌ای
مقاله باز →Voyager ها به کجا می روند
مسیرهای فرار، مسیرها، رویکردهای ستاره‌ای آینده، ابر اورت و آینده نامشخص ارتباطات.
مقاله باز →اگر در حال حاضر سیگنالی ارسال کنیم
این فرمان به صورت داده های دیجیتالی از تیم زمینی منشأ می گیرد و توسط شبکه فضای عمیق به کاوشگر منتقل می شود. سیستم سواری دستورالعمل های دریافتی را تشخیص داده و عملیات مناسب را انجام می دهد. سپس یک پیام وضعیت یا نتیجه در تله متری برگردانده می شود، که توسط شبکه زمینی دریافت می شود، رمزگشایی می شود و به تیم ماموریت مخابره می شود.
خط زمانی زیر فقط مسیر هندسی سیگنال از مرکز زمین تا کاوشگر و بازگشت آن را محاسبه می‌کند. زمان آغاز، هنگام بارگذاری صفحه یا فشردن دکمه است. فرض می‌شود کاوشگر بلافاصله پس از دریافت، سیگنال بازگشت را ارسال کند تا فقط تأخیر انتشار سیگنال نمایش داده شود.
در حال بارگیری ephemeris تایید شده JPL…
- 1 · زمین → کاوشگر
ارسال سیگنال
لحظه پیش فرض محاسبه در UTC.
- 2 · در کاوشگر
سیگنال رسیدن به کاوشگر
زمان پرواز از زمین: —.
- 3 · کاوشگر → زمین
بازگشت بازخورد فوری
زمان پرواز برگشت: —. مجموع: —.
زمان ها چگونه محاسبه می شود
این محاسبه از موقعیت های زمین و کاوشگر از نسخه محلی JPL Horizons و سرعت نور ۲۹۹٬۷۹۲٫۴۵۸ کیلومتر بر ثانیه استفاده می کند. موقعیت گیرنده را در لحظه دریافت در نظر می گیرد: در طول پرواز سیگنال، کاوشگر و زمین هر دو حرکت می کنند. بنابراین سفر به آنجا و سفر برگشت را جداگانه حل می کنند. زمان های نشان داده شده به نزدیکترین ثانیه گرد می شوند.
نتیجه واقعاً به ما چه می گوید
این یک محاسبه هندسی از ephemeris است که شامل یک پیش‌بینی مسیر نیز می‌شود. انتظار برای آنتن DSN، طول توالی دستورات، زمان پردازش یا اجرای فرمان، موقعیت آنتن زمین خاص یا تاخیر نسبیتی را شامل نمی شود. زمان واقعی تایید عملیات را نمی توان از این محاسبه تعیین کرد.
اگر داده های موجود کل مسیر سیگنال را پوشش ندهند، جدول زمانی در دسترس بودن را نشان می دهد. این روش را تکمیل می کند متدولوژی ردیاب و داستان Voyager 1 را از راه دور تعمیر می کند.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA - شبکه فضای عمیق · JPL — راهنمای سیستم Horizons.