قدرت Voyager و RTGs
سه مولد رادیو ایزوتوپ در هر فضاپیما، گرمای حاصل از واپاشی پلوتونیوم-238 را به الکتریسیته تبدیل می‌کند، در حالی که خروجی موجود به طور مداوم کاهش می‌یابد.
حقایق تایید شده 30 اوت 2026 · NASA — Voyager Spacecraft
چرا Voyager از آرایه های خورشیدی استفاده نمی کند
نور خورشید با فاصله بسیار ضعیف‌تر می‌شود. ماموریتی که برای مشتری و زحل طراحی شده بود به نیرویی مستقل از روشنایی نیاز داشت، بنابراین NASA ژنراتورهای ترموالکتریک ایزوتوپ رادیویی را انتخاب کرد. یک RTG یک راکتور هسته ای نیست: واپاشی رادیواکتیو طبیعی گرما را تامین می کند و عناصر ترموالکتریک بخشی از آن گرما را به الکتریسیته تبدیل می کنند.
گرمای پلوتونیوم-238 بدون اجزای متحرک
هر Voyager دارای سه RTG موازی الکتریکی است که روی یک بوم نصب شده اند. اکسید پلوتونیوم-238 آنها از ابزارهای برق، کامپیوترها، رادیو، بخاری ها و سیستم های مهندسی منبع حرارت می کند. فقدان قطعات متحرک ژنراتور از عملکرد طولانی مدت بدون نظارت پشتیبانی می کند، اما نه ایزوتوپ و نه مبدل نمی توانند خروجی ثابت را برای همیشه حفظ کنند.
هر سال تقریباً چهار وات کمتر در دسترس است
به‌روزرسانی‌های فعلی عملیات NASA/JPL نشان می‌دهد که هر فضاپیما تقریباً چهار وات توان الکتریکی موجود در هر سال را از دست می‌دهد. این با کسری از پلوتونیوم باقیمانده یکسان نیست: خروجی الکتریکی منعکس کننده کامل منبع گرما و سیستم تبدیل است. تقاضا باید کمتر از عرضه با حاشیه ایمنی باقی بماند.
خاموش کردن بارها بدون یخ زدن فضاپیما
این تیم یک دستور برنامه ریزی شده برای خاموش کردن بخاری ها، ابزارها و بارهای دیگر را دنبال می کند و در عین حال از ارتباطات ضروری، محاسبات و کنترل نگرش محافظت می کند. خطوط سوخت نباید خیلی سرد شوند. همانطور که در 30 آگوست 2026 تأیید شد، Voyager 1 MAG و PWS را اجرا می کند، در حالی که Voyager 2 CRS، MAG و PWS را حفظ می کند. تاریخ دقیق پایان ماموریت نامشخص است.
موضوعات مرتبط
این راهنماها از همان قوانین شواهد و منابع اولیه استفاده می کنند.
رایانه های داخلی Voyager
شش رایانه داخلی، CCS، FDS و AACS، حافظه، زبان مونتاژ، حفاظت از خطا و زمان فضاپیما.
مقاله باز →نحوه ارتباط Voyager با زمین
چگونه NASA دستورات را به Voyager ارسال می‌کند و داده‌های باند فضایی و سیگنال رادیویی را از طریق Deep دریافت می‌کند. تأخیر.
مقاله باز →Voyager ها به کجا می روند
مسیرهای فرار، مسیرها، رویکردهای ستاره‌ای آینده، ابر اورت و آینده نامشخص ارتباطات.
مقاله باز →چگونه گرما به برق تبدیل می شود
RTG از گرمای واپاشی رادیواکتیو طبیعی استفاده می کند. ترموکوپل ها به دلیل اختلاف دما بین قسمت های گرم و سردتر، جریان الکتریکی از آن ایجاد می کنند. این سازه همچنین قرار است گرمای اضافی را به فضای اطراف پخش کند.
- 1 · منبع حرارت
واپاشی رادیواکتیو
سوخت پلوتونیوم -238 گرما را آزاد می کند.
- 2 · تبدیل
تفاوت دما
ترموکوپل بخشی از گرما را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند.
- 3 · دو خروجی
حذف برق و حرارت
قدرت الکتریکی سیستم های کاوشگر را تامین می کند. گرمای باقیمانده به داخل اتاق پخش می شود.
سه ژنراتور روی هر کاوشگر بطور موازی به هم متصل شده و بر روی بوم نصب شده اند. توان الکتریکی و توان حرارتی مقادیر مختلفی را توصیف می کنند. برق تامین شده توسط منبع به سیستم قدرت برای عملکرد دستگاه ها تعیین کننده است.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA — قدرت: ژنراتورهای ترموالکتریک رادیو ایزوتوپ · NASA — فضاپیمای وویجر.
چرا توان موجود کاهش می یابد
مقدار پلوتونیوم-238 به تدریج از طریق فروپاشی طبیعی کاهش می یابد. توضیحات فنی وویجر در آرشیو NASA همچنین به تأثیر تخریب ترموکوپل های سیلیکون ژرمانیوم بر خروجی الکتریکی اشاره می کند. بنابراین کاهش برق به توسعه منبع گرما و کارایی تبدیل آن مربوط می شود.
صرفه جویی در ابزارهای علمی، گرمایش و سایر سیستم ها اعمال می شود. خاموش کردن آنها اجازه می دهد تا توان محدود دوباره توزیع شود. یک مثال تاریخی خاموش کردن دوربین ها پس از پایان تصویربرداری سیاره ای است که انرژی و حافظه را برای آزمایش های دیگر آزاد می کند.
نحوه خواندن گزارش های پس انداز
گزارشی به تاریخ در مورد خاموش کردن یک دستگاه خاص، قدم برداشته شده در مدیریت انرژی را ثابت می کند. لینک برای مطالعه بیشتر جدول زمانی پس انداز ص میز ابزار. هر داده مربوط به عملیات آنها متعلق به تاریخ تأیید اعلام شده است.
بررسی شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۶: NASA — قدرت: ژنراتورهای ترموالکتریک رادیو ایزوتوپ · NASA NTRS — محرک اسکن وویجر · NASA — سوالات متداول Voyager.