Voyager'ler nereye gidiyor

Güneş'e geri dönmeyecekler

Gezegen uçuşları, her iki uzay aracını da Güneş'ten kaçmaya yetecek kadar enerjiye sahip yollara yerleştirdi. Sürekli hızlanmak yerine çoğunlukla kıyıya vururlar; küçük iticiler tutumu kontrol eder ve küçük düzeltmeler yapar. Fiziksel uçuş, elektrik gücü ve iletişim sonunda sona erdikten sonra bile devam ediyor.

Ekliptiğin kuzeyinde, Yılancı'ya doğru

NASA, tutulumun yaklaşık 35 derece kuzeyinde, yılda 3.5 AU civarında bir kaçış oranı listeliyor. 40,272 yılında Voyager 1'in AC+79 3888'ten yaklaşık 1.7 ışık yılı uzakta olacağı tahmin ediliyor. Bu, hedeflenen bir karşılaşma değil.

Ekliptiğin güneyinde, Yay ve Pavo'ya doğru

Voyager 2 yılda yaklaşık 3.1 AU hızla kaçıyor ve ekliptiğin 48 derece güneyinde. Yaklaşık 40,000 yıl içinde Andromeda'daki Ross 248'ten yaklaşık 1.7 ışık yılı uzakta olması gerekir. Bu da Neptün sonrası yolunun basitçe devamıdır.

Oort Bulutu, efemeridler ve son sinyal

NASA, Voyager 1'in iç Oort Bulutu'na ulaşması için yaklaşık 300 yıl ve belki de onu geçmesi için 30,000 yıl tahmininde bulunur. Bu web sitesi JPL Horizons veri kümesinin ötesinde bir tahminde bulunmaz. İletişim, gücün azalmasına ve donanımın eskimesine bağlı olduğundan, operasyon güncellemeleri beklentileri artırabilir ancak kesin bir son temas tarihini garanti edemez.